ΤέλοςφόρμαςΑρχήφόρμαςΤο "Ψευδή σημεία επαφής" δεν είναι απλά το πρώτο βιβλίο του Οδυσσέα Ανδρούτσου αλλά ένα από τα ελάχιστα καλά βιβλία επιστημονικής φαντασίας που γράφτηκαν από Έλληνα. Και είναι τόσο καλό όχι γιατί ο συγγραφέας είναι λόγιος, ούτε λόγω της επιστημονικής του ακρίβειας, αλλά γιατί ο Ανδρούτσος, κατόρθωσε να γράψει ένα βιβλίο με καταιγιστική δράση, να κατασκευάσει ένα πιστευτό αντι-ήρωα που δεν περιχαρακώνεται στα στενά όρια της Ελλάδα, μπορεί να είναι οπουδήποτε κι άλλωστε ο κόσμος που συγκρότησε για μας ο συγγραφέας, ο πλανήτης γη -χωρίς να απέχει πολύ από τον καθημερινό- είναι ένα μεγάλο κράτος και όπως είπε και ο Μαξ Βέμπερ "Κράτος είναι μια γεωγραφική έκταση στα όρια της οποίας μια κεντρική εξουσία έχει το μονοπώλιο νομιμοποιημένης βίας".
Ο Ρεσύ, ο ήρωας του βιβλίου έχει τους δικούς του ηθικούς κανόνες που ποτέ ή σχεδόν ποτέ δεν συμπίπτουν με τους κανόνες που επιβάλει το σύστημα. Έρχεται αντιμέτωπος με τους Νομοκράτες, τα "ντόπερμαν" του συστήματος. Το πετυχημένο λογοπαίγνιο με την αντιδιαστολή των Νομοκρατών στους Τρομοκράτες είναι εξαιρετικά επιτυχημένο, σε ένα παγκόσμιο κράτος είναι φυσικό η κάθε αντίσταση να βαφτίζεται τρομοκρατία. Ο Ρεσύ, μολονότι περιθωριακός, δεν είναι τρομοκράτης. Και δεν είναι γιατί δεν σκοπεύει να αλλάξει τον κόσμο, δεν μπορεί καν να αλλάξει τον εαυτό του. [...]

Τι συνδέει έναν αστακό, το άνθος της γαλλικής ποίησης, την πρωτανιψιά της Δανής βασίλισσας και έναν φανατικό των πάρτι με την Πανδώρα; Γιατί ο κόσμος μας είναι καταδικασμένος να καταστραφεί και πότε; Ποια ατάκα επαναλάμβανε ο Θρασύβουλας στη γνωστή ελληνική ταινία και ποια σχέση έχει αυτό με την πλοκή του βιβλίου;

ΤέλοςφόρμαςΑρχήφόρμαςΤον "Κανένα" θα τον φάω τελευταίο
Cool, Larry

Η υπόθεση:
Ο Larry ξυπνά ένα πρωί και δεν θυμάται τίποτε. Ούτε καν τ' όνομά του. Είναι κυριολεκτικά, ο Κανένας!
Περιπλανώμενος σε μια άγνωστη, ζοφερή μητρόπολη και προσπαθώντας να βρει ποιος είναι και τί τού συμβαίνει, ανακαλύπτει μια προηγμένη τεχνολογικά -αλλά και εξαθλιωμένη- κοινωνία η οποία αντιμετωπίζει μια πρωτοφανή απειλή. Τα πράγματα και οι άνθρωποι χάνουν αιφνιδίως το βάρος τους και πετούν στο διάστημα. Για να μην διαλυθούν στο χάος κατασκευάζουν ένα απέραντο δίκτυο ασφαλείας που τους συγκρατεί καλύπτοντας ολόκληρο τον πλανήτη...
Η Γλώσσα:
Η γλώσσα είναι νεκρή. Δεν μιλά, δεν λέει τίποτε πια. Ούτε τον θάνατό της δεν θρηνεί.
Άλαλος κι άγλωσσος, τρελός απ' την ανάγκη να μιλήσω, διέπραξα νεκροσυλία. Έγινα τυμβωρύχος των λεξικών και ξέθαψα το μακάβριο πτώμα της! Στα σκελετωμένα της χέρια βρήκα δαχτυλίδια με λέξεις-πετράδια, χρυσά βραχιόλια-ρήματα που έλαμπαν στο σεληνόφως, και στο φρικτό κρανίο της διαδήματα μ' επίθετα που ακτινοβολούσαν!
Σήκωσα το σκελετό και τον περιέφερα σαν ιερό λείψανο από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα αυτού του βιβλίου, κραυγάζοντας άγρια απ' την απόγνωση: "Μίλα νεκρή γλώσσα, μίλα!".

Bιογραφικό